Paglundag sa Dilim

Para sa G. Calasanz

(Isang sa aking tula noong ako’y nasa kolehiyo. Nailathala sa Exclamation Point!)

Lumundag ako sa dilim

Walang naroroon

Naaalaala ko noong may manukan pa kami sa Malvar. Ngayon ko lamang naintindihan kung bakit nagagawa pang kumaripas ng takbo ang isang manok kahit pugot nang ulo nito.

Sa puntong ito, mukhang hindi pa yata nagrerehistro sa aking isip ang bigat ng aking ginawa. Hindi pa nito siguro lubos nakukuha na hindi maaaring tanggapin ng isipan ang umasa sa likod ng kawalang pag-asa.

Nagbabanta na ang sakit. Nakatakda na ang pagdating nito. Hinihintay na lamang. Wala ang pagsubok ngayon. Bukas ito darating. At sa mga susunod pang araw.

Kung kayang tumakbo ng matuli’t malayo ng isang manok na walang ulo, ikinitatakot ko ang aking gagawin habang bumaba sa hukay na aking ginawa.

Advertisements

What do you think? Please leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: